امروز من متولد شدم

۳۵ سالگی اصلا خوب نبود پر بود از روزهای ناامیدی

الان که فکرشو میکنم فقط دوسه ساعت خوب بودن اونم مربوط بود به یه امتحان که عالی شد حس موفقیت رو فقط تو اون چند ساعت حس کردم بقیش پر بود از بی تفاوتی ناراحتی غصه و تنهایی و خشم

امیدوارم ۳۶ سالگی هیچ شباهتی به ۳۵ نداشته باشه

خدایا خیلی ممنون

منو به خاطر ناسپاسی ببخش

این برفها معجزه اند

شکر شکر شکر......

کتاب داستان واقعی یک انسان رو میخونم

داستان الکسی خلبان روس هواپیمای جنگی در جنگ جهانی دوم

سه هفته هست شروع کرده ام ولی فقط۲۵۰صفحه جلو رفته ام

منو به شدت به فکر فرو برده جنگلی که در ان سقوط کرده و مردم روستا و زنهای تنهای بی سرپرست سرمای هوا برف وبیمارستان و سرهنگی که با وجود وحیه خیلی بالا مرد الکسی پاهاشو از دست داده ولی میخواد بازم پرواز کنه

نشسته ام دیوار به دیوار میبینم برای بار هزارم

خانم ابریشمی را خیلی دوست دارم مخصوصا روابطش با مهری را دو تا خانم میانسال که حرف میزنند غذا درست میکنند و پشت وپناه هم هستن

این روزها خیلی به تنهازندگی کردن فکر میکنم

همین طور که دارم سوالای اجتماعی رو میپرسم و براش علامت گذاری میکنم وپاک نویس میکنم و حرص میخورم از خط ناخواناش میگه مامان فکر کنم زارع همکلاسیم از تو خیلی بزرگتر باشه اخه هفته قبل تولدش بود ولی هنوز تا تولد تو مونده

خیلی دلم میخواد خاطرات تلخ دوسال پیش رو فراموش کنم ولی ممکن نیست این روزها دوباره مثل سریال میاد سراغم ووادارم میکنه فکر کنم دوباره اشک بریزم و حالم بد میشه خودموتواینه میبینم که رنگم زرد شده موهای به هم ریخته و تارهای سفید شقیقه هام آزار دهنده شدن با پسرک خوب نیستم مدام حرفمان میشود دعوا داریم ولی شکر خدا قهر نمیکنیم چند سال وقت باید بگذره چند تا دی ماه چند ۴۵ روز

از خودم گله دارم وناراضی ام

سوال ریاضی دارم که بزرگترین عددو کوچکترین عددبا این ارقام رو بنویس و اختلاف انها را بدست بیار عددها رو نوشته برای اختلاف هم نوشته که بزرگترین خیلی زیاد از کوچکترین هست